اخبار > گزارشی از نشست رابطه قرآن با نهج البلاغه

 


  چاپ        ارسال به دوست

صاحب نهج ‎البلاغه‎، علی‎(ع) مظهر همه آیه های الهی و جلوه‎تام‎ قرآن‎ است‎. او کتاب عینی خدا بوده و همان راهی را پیمود که قرآن‎ ترسیم کرده و همانگونه زیست که خدا در کتابش رهنمون شده‎ است‎. پیوند علی‎(ع) و قرآن پیوندی حقیقی بوده و یکی بدون دیگری را نمی

گزارشی از نشست رابطه قرآن با نهج البلاغه



به گزارش روابط عمومی مرکز آموزش الکترونیکی دانشگاه قرآن و حدیث به نقل از گروه اطلاع رسانی ایرنا؛ یکشنبه هفتم خرداد 1397 خورشیدی نشست «رابطه قرآن با نهج البلاغه» با سخنرانی «حامد شریعتی نیاسر» عضو هیات علمی گروه نهج البلاغه دانشگاه قرآن و حدیث در مصلای امام خمینی(ره) و با حضور استادان و علاقمندان به این حوزه برگزار شد.


معرفی نهج البلاغه

«حامد شریعتی نیاسر» عضو هیات علمی گروه نهج البلاغه دانشگاه قرآن و حدیث در ابتدای سخنان خود به معرفی لغوی نهج البلاغه پرداخت و گفت: کلمه نهج البلاغه از «نهج» به معنی راه روش و «بلاغت» هم به معنای بلیغ سخن گفتن است. این کتاب را سیدرضی که نسب وی به امام موسی کاظم(ع) می رسد در قرن چهارم گردآوری کرده است. وی آثار زیادی را در حوزه علوم قرآن، فقه و حدیث از خود برجای گذاشت. او به واسطه اینکه انسانی سخن شناس بود با تکیه بر منابع اصلی تاریخ اسلام از مجموعه سخنان امام علی(ع) که در آن دوران وجود داشت نهج البلاغه را جمع آوری کرد.

شریعتی نیاسر اظهار داشت: سیدرضی انگیزه خود را از این کار شناساندن جلوه بلاغی امام علی(ع) برای مردم بیان می کند. امام علی (ع) فضایل زیادی دارند که سیدرضی در آن دوره خواست این جنبه ناشناخته آن حضرت را برای مردم تشریح کند از این رو با گردآوری، گزینش و رویکرد ادبی و بلاغی دست به جمع آوری سخنان ایشان زد. از این رو خود محتوای این کتاب بهترین گواه بر صحت و فصاحت آن است.


ارتباط نهج البلاغه با قرآن در شخصیت امام علی(ع)

عضو هیات علمی گروه نهج البلاغه دانشگاه قرآن و حدیث بیان داشت: ارتباط نهج البلاغه با قرآن را می توان در شخصیت و دانش امام علی(ع) جستجو کرد؛ یعنی همانطور که این امام به لحاظ شخصیتی و از جنبه های گوناگون کامل است و جلوه های مختلفی دارد، کلام ایشان هم جلوه ای از شخصیت و شخصیت ایشان نیز جلوه ای از قرآن است. امام علی(ع) برترین شاگرد و دانش آموخته مکتب قرآن بود که نزد پیامبر(ص) علم آموزی کرده است. ایشان از همان کودکی در خانه پیامبر اسلام(ص) پرورش پیدا کرد و پیامبر(ص) نکته های اخلاقی را بر او عرضه می کرد و امام علی(ع) همیشه همراه و یار ایشان بود و هنگامی که وحی بر پیامبر(ص) نازل می شد نیز آن حضرت (ع) حضور داشت.


وی توضیح داد: بنابراین چنین شخصیتی که به این اندازه به پیامبر اسلام(ص) نزدیک است و درباره ایشان می فرمایند که علی با قرآن است و قرآن با علی است و این 2 از هم جدا نمی شوند. حضرت علی(ع) نیز جزو اهل بیت پیامبر(ص) بود که در حدیث ثقلین نیز این 2 یعنی قرآن و اهل بیت در کنار هم آمده اند. بنابراین این 2 همواره یکدیگر را یاری می کنند و اهل بیت جان خود را در حفظ و نگهداری قرآن می دهند و جدایی میان این 2 معنا ندارد.


شریعتی نیاسر تصریح کرد: امروز عده ای در میان اهل سنت یا تشیع وجود دارند که یکی از اینها را اصل قرار می دهند؛ یعنی یا به طرف اهل بیت می روند یا قرآن، در صورتی که باید این 2 را در کنار یکدیگر داشت و از دستورها آنها پیروی کرد. بنابراین سخنان حضرت علی(ع) که یکی از اهل بیت هستند به همراه قرآن و با هم مایه هدایت است و امروزه باید در جامعه از آن استفاده کرد.


نهج البلاغه؛ جلوه ای از وجود قرآن

عضو هیات علمی دانشگاه قرآن و حدیث گفت: نهج البلاغه همه سخنان حضرت علی(ع) نیست و بخشی از سخنان ایشان است اما با این وجود جلوه ای از قرآن محسوب می شود که در جای جای آن می توان اثر قرآن را مشاهده کرد. نهج البلاغه مانند قرآن معجزه نیست اما از کلام بشر عادی هم بالاتر است و افراد عادی نمی توانند این چنین کلامی بیاورند زیرا کلام حضرت علی(ع) بر تمام سخنان برتری دارد.


امام علی(ع) درباره قرآن می فرماید من زبان گویای قرآن هستم. از این رو اگر فردی می خواهد قرآن را بفهمد باید از طریق اهل بیت به آن پی ببرد زیرا فهم عالی و دقیق از معانی قرآن با اهل بیت امکان پذیر می شود.

سخنان امام علی (ع) درباره عظمت قرآن

وی درباره سخنان امام علی(ع) در ارتباط با قرآن اظهار داشت: آن حضرت در خطبه 158 نهج البلاغه می فرماید: «این همان قرآن است. آن را به سخن آرید (تا همه چیز را بازگو کند)؛ هر چند هرگز برای شما (نسبت به تمام این امور) سخن نمی گوید؛ ولی من از جانب آن به شما خبر می دهم (و اسرار مکتومش را فاش می سازم) اگر می خواهید از آن اطاعت کنید با آن سخن بگوید و از آن استفاده کنید


در ادامه این خطبه آمده است: «لیکن من به شما خبر می دهم؛ آگاه باشید! در آن علم آینده و اخبار پیشین و داروی بیماری های شما و نظم و سامان دادن به روابط میان شماست». امام علی (ع) به مسلمانان می گوید که به سراغ من بیایید از من بدانید و بخوانید تا درباره قرآن برای شما بگویم. بنابراین برای اینکه بتوانیم دستورهای قرآن را خوب بیاموزیم باید علی(ع) را سرلوحه کارهای خود قرار دهیم و از سخنان ایشان استفاده کنیم.


این استاد دانشگاه در پایان به بررسی ویژگی های قرآن از زبان امام علی (ع) پرداخت و یادآور شد: آن حضرت در خطبه 18 می فرمایند: «همانا قرآن دارای ظاهری زیبا و باطنی ژرف و ناپیداست، مطالب شگفت آور آن تمام نمی شود و اسرار نهفته آن پایان نمی پذیرد و تاریکی ها بدون قرآن بر طرف نخواهد شد».


ایشان در خطبه 110 نیز می فرمایند: «و قرآن را بیاموزید، که بهترین گفتار است و آن را نیک بفهمید که بهار دل هاست. از نور آن شفا و بهبودی خواهید که شفای سینه های بیمار است و قرآن را نیکو تلاوت کنید که سود بخش ترین داستان هاست. زیرا عالمی که به غیر علم خود عمل کند، چونان جاهل سرگردانی است که از بیماری نادانی شفا نخواهد گرفت، بلکه حجّت بر او قویتر و حسرت و اندوه بر او استوارتر و در پیشگاه خدا سزاوارتر به نکوهش است.» بنابراین آن حضرت (ع) به زیبایی عظمت قرآن را بیان می کند تا مردم به طرف این کتاب آسمانی بروند.

 


١٤:٠٠ - يکشنبه ١٣ خرداد ١٣٩٧    /    عدد : ١٣٣٧    /    تعداد نمایش : ٢٧٤


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید: